Profilo di TAR@NDA^^ - It'...ターラーンダー;あなたが 私の愛することではあり...FotoBlogElenchiAltro Strumenti Guida

Blog


28 aprile

อย่าพบกันเลย

 
เมื่อวานนี้คุยโทรศัพท์กับพี่คนหนึ่ง...
เป็นคนที่สนิทกับทั้งคุณและฉัน
นอกจากนี้เขาเอกก็รู้ถึงความเป็นเพื่อนที่มันแหลกสลายไปแล้วระหว่างเราอีกด้วย
 
my friend said : วันที่ 2-10 พฤษภาคมนี้พี่จะไปเชียงใหม่นะ
I said               : มาจริงอ้ะ...มาทำอะไร?
my friend said : ไปสัมมนา...แต่งานนี้พี่ไปเองนะ อาจจะเอารถไป พักที่บ้านพักภาคฯ
I said               : ดีสิคะไว้ไปกินข้าวด้วยกัน
my friend said : พี่ว่างเฉพาะเสาร์-อาทิตย์นะ
I said               : ธารก็ว่างเฉพาะวันอาทิตย์เหมือนกัน วันอื่นทำงานตั้งแต่เที่ยงถึงสามทุ่ม
my friend said : พี่กำลังคิดอยู่ว่าจะไปหาหลวงปู่ที่ลำปาง
                        หรือว่าจะลาก...(ชื่อคุณ)ลงมาเชียงใหม่ดี
 
ยอมรับว่าฉันอึ้งไปนิดๆ ที่พี่เค้ายังทำตัวเป็นปกติ
ราวกับไม่ยอมรับรู้ถึงสิ่งที่มันแตกสลายไปแล้วนั้น
 
I said               : ธารน่ะยังไงก็ได้แล้วแต่พี่สะดวก
                        แต่ถ้าจะนัดกินข้าวกับ...(ชื่อคุณ)ก็ตามสบาย แต่ธารไม่ไป
my friend said : ไม่อยากเจอเหรอ?
I said               :ไม่อยากค่ะ
my friend said : ไม่จริงมั้ง
I said               : จริงค่ะ อาจจะคิดถึง...อาจจะเป็นห่วง...แต่ไม่อยากเจอ
 
บอกกับพี่เค้าไปอย่างนั้น...
ทว่าลึกลงไปในใจคือสิ่งที่บอกกับตัวเอง...สิ่งที่คิดว่าดีที่สุด 'สำหรับเรา'
 
เพราะไม่แน่ใจว่าหากพบกันอีกครั้ง...
ฉันจะยังเป็นคนน่ารัก...เป็น 'เด็กดี' ได้เหมือนอย่างที่เคยเป็นหรือเปล่า?
ฉันอาจจะกลายเป็น 'นางมารร้าย' ได้ในชั่วพริบตาก็ได้...ใครจะรู้?
หรือหากฉันยังเป็นเช่นเดิม...
ฉันก็ไม่อาจแน่ใจได้ว่า...คุณจะยังเป็นคนที่แสนดีในแบบที่ฉันเคยรู้จักอยู่หรือเปล่า?
กาลเวลาและความห่างเหิน...
อาจเปลี่ยนคุณให้กลายเป็นใครอีกคนที่ไม่น่ารักเลยสักนิดก็เป็นได้
 
สำหรับสถานการณ์ที่เราไม่อาจคาดเดาความเป็นไป
ฉันอาจทำร้ายคุณ...คุณอาจทำร้ายฉัน...
หรือเราอาจต่างฝ่ายต่างทำร้ายกัน...
 
...สู้เราอย่าพบกันเลยดีกว่า...
 
เมื่อไม่ต้องพบ...ก็ไม่ต้องกังวล...ไม่ต้องเสียใจ
กับเรื่องที่เราไม่อยากให้มันเกิดขึ้น
 
..."คุณว่าฉันคิดอย่างนี้ถูกไหม?"...
 
 
26 aprile

ชายในฝัน

 
 
อาจเป็นเพราะพักนี้มัวแต่หมกมุ่นอยู่กับความทรงจำเก่าๆ
เมื่อคืนที่ผ่านมาฉันจังฝันถึงใครบางคน
เป็น "ผู้ชายในฝัน" ทั้งในอดีตและปัจจุบัน...
 
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเราจะผ่านมาพบกันแล้วก็ผ่านเลยไป
ไม่ว่าจะคิดถึงสักแค่ไหน...อยากพบสักเพียงใด
สุดท้ายก็ด้แค่เพียงภาพฝัน...เพราะเราไม่อาจจะหากับเจอได้อีกแล้ว
 
Megata Atsuhiko คือชื่อของ 'ใครคนนั้น'
หากที่ติดแน่นอยู่ในความทรงจำ ก็คือ... 'Atsu-sensei' [อ่านว่า อัท-ทสึ-เซน-เซ]
เป็นครูสอนภาษาญี่ปุ่นที่แสนสดใส และก็ใจดีมากๆ
สมกับที่เป็นเด็กที่เกิดหน้าร้อนกระมัง
 
ทว่าเรื่องราวในความฝันมันแสนเศร้าสิ้นดี
ฝันว่า...Atsu-sensei มาหา...
ทั้งที่กำลังป่วยหนักและกำลังจะจากโลกนี้ไป
ทำเอาตื่นมาด้วยความรู้สึกใจหาย...คิดถึงอย่างรุนแรง
 
เพราะกลัว...
กลัวว่าฝันนั้นจะกลายเป็นจริงขึ้นมา...
กลัวว่าความฝันอันนั้นจะเป็นเทพสังหรณ์
 
วิงวอนต่อสายลมแห่งโชคชะตา...
หากยังคงมีวาสนาต่อกันบ้าง
ช่วยพัดพาเอา sensei ให้ผ่านเข้ามาในชีวิตอยีครั้งจะได้ไหม?
อยากพบ...อยากบอก sensei ว่า..."คิดถึงและเป็นห่วงมากมายเหลือเกิน"
 
...จะมีโอกาสนั้นไหมนะ?...
 
 

คนของความทรงจำกับเรื่องตลกของโชคชะตา

 
เมื่อวานนี้เข้าไปอ่านไดอารีเก่าสมัยยังเป็นนักศึกษา
แล้วก็ได้พบว่าไม่ได้คุยกับพี่คนหนึ่งมานานมากๆ
ตกบ่ายวันนี้ก็เลยจัดแจงกดโทรศัพท์ไปหา
เป็นการโทรครั้งแรกหลังจากได้เบอร์มาเมื่อประมาณสิบเดือนก่อน
ก็เลยต้องลุ้นว่าพี่เขาจะเปลี่ยนเบอร์ไปหรือยังนะ?
 
และแล้วก็มีเสียงจากปลายสายตอบรับมา
เราก็เลยแนะนำตัวเองไป...
 
"น้องธารค่ะพี่ระ"
"เป็นไงสบายดีไหม?" พี่ระถามมาตามสาย
"สบายดีค่ะ" ตอบไปพร้อมกับเล่าถึงสาเหตุของการโทรหาในครั้งนี้ด้วย
แล้วพี่ระก็บอกกับเราว่า...
"โทรมาวันเกิดพี่พอดีเลย"
 
เซอร์ไพร์สเล็กๆ แต่ทำเอาฉันอึ้งไปหลายวินาที
...อะไรมันจะแจ็คพ๊อตปานนี้เนี่ย...
 
"สุขสันต์วันเกิดค่ะ ขอให้มีความสุขมากๆ นะคะ"
ได้ยินเสียงตัวเองอวยพรออกไปอย่างนั้น...
ในขณะที่หัวใจเก็บข้อความบางอย่างเอาไว้
 
อันที่จริงอยากบอกพี่ระด้วยว่า...
"พี่เกิดวันเดียวกับคนที่พี่บอกให้ธาร 'เลิกคบมันไปซะ' อ่ะค่ะ"
พี่ระจะทำหน้ายังไงนะ?
 
ไม่ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นจะเป็นความบังเอิญหรือเป็นแค่เรื่องตลกของโชคชะตา
มันก็เกิดขึ้นแล้ว...เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้
 
ถึงยังไงก็ "Happy Birthday" ทั้งสองคนนะคะ
 
 
23 aprile

เธอเท่านั้น

 
"เธอเท่านั้น"
- ขลุ่ย วชิระ พุกพบสุข -

ในค่ำคืนที่มีเธออยู่เคียงข้างกันมันช่างอุ่นใจเหลือเกิน
ต่อให้คนมากมายไม่อาจคลายความเหงา
เท่าที่มีเราอยู่เพียงสองคน
แต่เวลาที่เปลี่ยน จิตใจคนนั้นเปลี่ยน เลยทำให้เธอไม่มั่นใจ
เธออยากให้ฉันรับปากว่าจะไม่จากไปไหน
ไม่ให้ใครมาแทนที่เธอ

แต่ไม่สัญญาได้ไหมว่าจะรักตลอดไป
ไม่สัญญาได้ไหมว่าพรุ่งนี้จะเป็นเช่นไร
บอกได้เพียงชีวิตฉันมีเธอเป็นหัวใจ
และคงจะไม่มีใครเปลี่ยนใจฉัน
ก็มีแต่เธอเท่านั้นที่เปลี่ยนแปลงได้ทุกอย่าง
มีแต่เธอที่รู้รักเธอเป็นเช่นไร
ก็มีแต่เธอเท่านั้นที่เก็บรักของฉันเอาไว้
คนเดียวที่เปลี่ยนหัวใจฉันได้...ก็คือเธอ

ต่างคนเคยพลาดผิด กับชีวิตที่ผ่าน เคยทรมานมากมาย
ในวันนี้แค่เพียง ได้กุมมือกันไว้
จะทุกข์เพียงใดก็คลายเพราะรักเรา

แต่ไม่สัญญาได้ไหม...ว่าจะรักตลอดไป
ไม่สัญญาได้ไหมว่าพรุ่งนี้จะเป็นเช่นไร
บอกได้เพียงชีวิตฉันมีเธอเป็นหัวใจ
และคงจะไม่มีใครเปลี่ยนใจฉัน
ก็มีแต่เธอเท่านั้น...ที่เปลี่ยนแปลงได้ทุกอย่าง
มีแต่เธอที่รู้...รักเธอเป็นเช่นไร
ก็มีแต่เธอเท่านั้น...ที่เก็บรักของฉันเอาไว้
คนเดียวที่เปลี่ยนหัวใจฉันได้...ก็คือเธอ

มีแต่เธอเท่านั้น...ที่เปลี่ยนแปลงได้ทุกอย่าง
มีแต่เธอที่รู้...รักเธอเป็นเช่นไร
ก็มีแต่เธอเท่านั้น...ที่เก็บรักของฉันเอาไว้
คนเดียวที่เปลี่ยนหัวใจฉันได้

ก็มีแต่เธอเท่านั้น...
คนเดียวที่เปลี่ยนหัวใจฉันได้...ก็คือเธอ...
 
 
 
 
 
เก่าแล้ว...สำหรับเพลงนี้แต่พอกลับมาฟังอีกครั้ง
...มันช่างตรงกับความรู้สึกอะไรเช่นนี้...
 
 
ที่สำคัญก็คือว่าเพลงนี้เพื่อนสมัยเรียนม.ปลายเป็นคนร้อง
ไม่น่าเชื่อว่าคนแบบนั้นน่ะ...จะได้ออกอัลบั้มร้องเพลงกับเขา
...แต่นายก็ทำได้ล่ะนะ...
 
 
ใกล้ถึงวันเกิดคุณแล้ว...
ดีใจมากๆ ที่สมองปลาทองอย่างฉันยังไม่ลืมวันสำคัญของคุณ
ถึงแม้ว่าจะไม่อาจส่งเสียงไปอวยพรคุณได้
แต่ก็ยังอยากจะฝากคำอวยพรไปกับสายลม
(ก็...พายุฤดูร้อน ที่พัดกระหน่ำบ้านคุณนั่นแหละ)
ว่ามีใครอีกคน...ปรารถนาอยากให้คุณมีความสุขในทุกโมงยามของชีวิต
 
"สุขสันต์วันเกิด" ล่วงหน้านะคะ
 
 
20 aprile

หนี้เสิน่หา

 
เมื่อวานนี้ฝนตก...
วันนี้บรรยากาศก็เหงาๆ ชวนให้นึกถึงกวีนิพนธ์บทนี้ขึ้นมา
 
"อาจจะเคย เป็นหนี้ เสิน่หา
จึงไม่มี สายตา มองใครอื่น
สดชื่นหรือ ชอกช้ำ ทนกล้ำกลืน
ถึงขมขื่น อย่างไร อภัยเธอ
 
อาจจะเคย เป็นทาส เคยพลาดหวัง
เสียพลัง กับทุกข์ท้อ การรอเก้อ
มาวันนี้ เหนื่อยหนัก เกินรักเธอ
ขอเสนอ คืนหัวใจ ไม่ผูกพัน"
 
หลายครั้งที่เคยคิดอยู่ในใจ
ว่าฉันอาจะมีหนี้เสิน่หาอยู่กับคุณก็เป็นได้
หัวใจมันถึงได้เต้นเป็นจังหวะอยู่แค่...รัก...รัก...รักคุณอยู่ร่ำไป
 
กับอีกบางทีก็นึกสงสัย...
ว่าเมื่อไหร่ที่การเดินทางของความรู้สึกจะมาถึงบทที่สอง
จะมีไหมนะ...
วันที่จะเลิกรัก...เลิกผูกพันกับคุณเสียทีน่ะ
หรือวันนั้นจะเป็นวันสุดท้ายของชีวิตฉันก็ไม่รู้
 
 
05 aprile

รักเท่าเดิม

 
วันนี้ก็ถกกับเพื่อนเรื่องของ "ความรัก" อีกแล้ว
 

My friend says:

ตอนนี้เราทำใจได้ละ

ก่อนหน้านี้ แย่มากๆ

 

I says:

ก่อนหน้านี้ก็หนักหนาสาหัสเหมือนกัน

แต่ตอนนี้ก็โอเคแระนะ

จากที่คิดว่า "ลืมได้" สุดท้ายก็ "รักเท่าเดิม"

 

My friend says:

ตอนนี้ เราลืมไปหมดแระ

ไม่อยากคิดให้เปลือง หัว

 

I says:

เรามันพวกรักคนยาก เวลาลืมก็ลืมยาก

แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมากนะ

นอกจากคิดถึง กับห่วงๆ ว่าสบายดีหรือเปล่านะ อะไรแบบนี้

แต่เชื่อไหม? ว่ารักไม่ลืม แต่ก็ไม่เสียใจอะไรอีกแล้วล่ะนะ

คิดว่ารักเค้าไปเรื่อยๆ อย่างนี้ก่อนก็ได้

 

My friend says:

รักง่าย ลืมยากนิดนึง สำหรับเรา

เราเลิกคิด

ทุกสิ่ง ทุกอย่าง

ไม่อยากรักคน ที่ไม่เคยคิดจะแคร์เรา

พอๆ

พอกันที

เค้า ไม่มีค่าพอ ที่เราจะต้องมานั่งเสียใจ

เพียง แค่เสียเค้าไป

ก็แค่ คนไม่เอาไหน คนนึง เท่านั้น

 

I says:

ไม่รู้ดิ

รู้ว่าเค้าไม่ใช่คนดีอะไรนัก

แต่ความทรงจำที่มีอยู่มันก็ดีมากๆ จนไม่อยากจะลืม

สุดท้ายก็ให้คำตอบกับตัวเอง และใครๆ ได้แค่ว่า

การให้ไม่จำเป็นจะต้องได้ะไรคืนมา

แม้กระทั่งการถูกมองว่าเป็นคนที่มีความหมาย เป็นเพื่อน

พอใจกับการเป็น nobody สำหรับใครคนนั้นไปเรื่อยๆน่ะ

 

My friend says:

ดีนะ

อยากคิดได้แบบนี้

เราคิดแค่ว่า

ถ้าไม่ได้อยู่ในใจ

ก็ไม่คิดดีกว่า

พอกันที

 

I says:

อืมๆ

มุมมองของความรักต่างกันน่ะ

 
บทสนทนากับเพื่อนจบไปแล้ว...
ด้วยข้อสรุปที่ว่า "ฉันมันใจดีเกินไป"
ความรักในหัวใจมันจึงไม่ถึงตอนจบเสียที
 
อยากบอกคุณว่า...
ยังเป็นคนเดิมที่รักคุณเสมอ...ทุกๆ วินาที
รักโดยที่ไม่คิดหวังจะได้อะไรคืนมาจากคุณแม้แต่สายตาที่ทอดมอง
 
นั่งมองท้องฟ้า...
คืนนี้พระจันทร์อาจจะดูหม่นหมอง
แค่ความรักในหัวใจฉันกลับกระจ่างใสผิดกับช่วงเวลาก่อนหน้านี้
 
ในความห่าง...
มีความห่วงใยส่งไปให้...ได้รับมันบ้างหรือเปล่าคะ?
หวังว่าคุณจะมีความสุขในทุกๆ โมงยามของชีวิตนะคะ
"รักคุณเสมอ"