Profilo di TAR@NDA^^ - It'...ターラーンダー;あなたが 私の愛することではあり...FotoBlogElenchiAltro Strumenti Guida

Blog


28 febbraio

ความรัก เวลา และการเปลี่ยนแปลง

 
นานกว่าสองเดือนแล้วสินะ...
ที่คุณและฉันต่างใช้ชีวิตเงียบๆ อยู่ในมุมของตัวเอง
บนความต่าง...
คือเส้นทางชีวิตที่ทอดยาวออกไปและแยกห่างจากกันไปทุกๆ ขณะ
ยอมรับว่า 'บางครั้งก็คิดถึง'
กับอีกบางคาบคราที่ยังคงห่วงใย...ไม่ต่างไปจากวันวาน
หากบางทีก็กลับรู้สึกเป็นสุขกับความห่างไกลนี้...
ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันนะ
 
มันแปลก...
ที่ฉันคิดว่าเราต่างรู้จักกันดีพอที่จะทำให้ตัวตนของอีกฝ่าย
กลายเป็น 'อะไร' ที่เราพยายามหลีกเลี่ยง
เพราะกลัวที่จะต้องเจ็บปวด...จึงหวั่นเกรงกับการเผชิญหน้า
แม้จะเส้นที่คั่นระหว่างเรานั้นจะบางจนเกือบมองไม่เห็น
แต่มันก็ยังคงอยู่นะ
และมัน...ก็เหนียวแน่นเกินกว่าที่ใครคนใดจะฝ่าข้ามไปได้
 
มีเพื่อนคนนึงบอกกับฉันว่า...
เขากับลังโหยหาความรักในอดีต...
'ความรักที่ยิ่งใหญ่จนทำให้อะไรในโลกนี้ไร้ความสำคัญ'
 
ตรงกันข้ามกับฉัน...
ที่ ณ วันนี้ความรักที่ฉันมีให้คุณกำลังจะแปรเปลี่ยนไป
แล้วฉันก็เฝ้ามองความเปลี่ยนแปรนั้นอยู่เงียบๆ
โดยไม่คิดจะพยายามเก็บรักษามันเอาไว้
คล้ายๆ จะถูกความเจ็บปวดสอนให้รู้จักละวางลงบ้างน่ะ
 
ฉันไม่รู้ว่าสำหรับคุณแล้ว ความรู้สึกดีๆ ระหว่างกันจะเปลี่ยนแปลงไปบ้างไหม?
ยังรู้สึกต่อกันเหมือนเช่นคืนวันก่อนเก่า...
หรือคุณจะรู้สึกว่าเราเป็นคนอื่นคนไกลไม่ต่างอะไรกับความรู้สึกของฉัน
หากถึงยังไงก็คงจะต้อง "ขอโทษ"
ที่ไม่อาจรักษาคำพูดที่ว่า 'จะรักคุณเสมอ' เอาไว้ได้
 
"ขอโทษนะคะ ที่วันนี้...รักคุณน้อยลงเสียแล้ว"
 
 
 
07 febbraio

รู้สึกบ้างไหม?

เพลงรักฟังสบายๆ จาก zeer...
 
"...เคยรู้สึกดีบ้างไหม?..อย่างไม่รู้สึกตัว
ผ่านพ้นเรื่องราวน่ากลัว...เมื่อวันที่ชีวิตเดียวดาย
อยู่บนถนนที่มันว่างเปล่า...คนอย่างฉันที่เคยก้าวเดินไม่มีจุดหมาย
อ่อนล้าเกินใจจะทน...
 
หยาดฝนที่โปรยจากฟ้า...ฉาบฟ้าให้หม่นไป
เมื่อพบเมื่อเจอหัวใจ...ฟ้าทั้งฟ้าก็สวยงาม
เธอคนนี้ที่ฉันเฝ้ารอ...อยากบอกให้รู้ว่าฉันรักเธอมากมายแค่ไหน
เก็บไว้ในใจคนเดียว...โปรดรับฟัง...
 
จะมีกี่ล้าน...หัวใจจะมีให้เธอคนเดียว
เพื่อสื่อความหมายถ้อยคำสุดท้ายว่า "รัก"
ขอเพียงให้เธอได้เปิดตัวเอง...ให้คนๆ นี้ได้รักเธอ...
 
Angel can you hear my heart beat?
My love right on your feet so pleased me...
 
หยาดฝนที่โปรยจากฟ้า...ฉาบฟ้าให้หม่นไป
เมื่อพบเมื่อเจอหัวใจ...ฟ้าทั้งฟ้าก็สวยงาม
เธอคนนี้ที่ฉันเฝ้ารอ อยากบอกให้รู้ว่าฉันรักเธอมากมายแค่ไหน
เก็บไว้ในใจคนเดียว...โปรดรับฟัง...
 
จะมีกี่ล้าน...หัวใจจะมีให้เธอคนเดียว
เพื่อสื่อความหมายถ้อยคำสุดท้ายว่า "รัก"
ขอเพียงให้เธอได้เปิดตัวเอง...ให้คนๆ นี้ได้รักเธอ...
 
เธอคนนี้ที่ฉันเฝ้ารอ อยากบอกให้รู้ว่าฉันรักเธอมากมายแค่ไหน
เก็บไว้ในใจคนเดียว...โปรดรับฟัง...
 
จะมีกี่ล้าน...หัวใจจะมีให้เธอคนเดียว
เพื่อสื่อความหมายถ้อยคำสุดท้ายว่า "รัก"
ขอเพียงให้เธอได้เปิดตัวเอง...ให้คนๆ นี้ได้รักเธอ..."
 
.....  ... ... .......
 
คุณจะรู้สึกบ้างไหมนะ?...
กับความรักที่ยังคงอยู่ไม่เปลี่ยนแปลงไปของฉัน
 
ใกล้จะวันวาเลนไทน์อีกแล้ว...
สำหรับฉัน...ไม่ว่าจะวันวาเลนไทน์หรือวันไหน
มันก็ยังคงเป็นความว่างเปล่าเหมือนที่เคยเป็นมานั่นแหละ
 
แต่สำหรับคุณ...
ไม่ว่า ใครคนนั้นของคุณจะอยู่ใกล้หรือไกล...
ก็ขอให้หัวใจคุณถูกโอบล้อมไว้ด้วยความรักเสมอนะคะ
 
...สุขสันต์วันวาเลนไทน์(ล่วงหน้า)ค่ะ...
 
06 febbraio

หัวใจในไอหมอก บทนำ

 
บนเส้นทางความรัก...บางครั้ง "เหตุผล" ก็สวนทางกับความรู้สึกในหัวใจ...
 
รอยแผลในอดีต...
ทำให้เขาเข็ดขยาดกับการปล่อยเวลาให้ทอดนานออกไปเพื่อพิสูจน์ความรัก...
ดังนั้นไม่ว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นระหว่างเขาและเพลงรักในเวลานี้จะใช่ความรักหรือไม่
กฤตพงศ์ก็ไม่คิดที่จะรอคอยจนกระทั่งต้องเสียหัวใจตัวเองอีกครั้ง
ทว่าใครจะรู้...บางครั้ง...ความรักก็เล่นตลกกับชีวิตคนเรา
เพราะเขากลับหลงรักผู้หญิงอีกคนโดยไม่รู้ตัว...
...ผู้หญิงที่เป็นเพื่อนสนิทของคู่หมั้นตัวเอง...
 
เพลงรักซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของเขาด้วยความรู้สึกที่ยากจะบอกได้ว่าเป็นความสุขใจหรือความเจ็บปวด
เมื่อความรู้สึกอันแสนเลือนลางตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมากระจ่างชัดอยู่ตรงหน้า...
เธอรักปริญญ์!!!
เป็นรักที่เกิดขึ้นโดยไม่รู้ตัวและจนวินาทีนี้เธอยังไม่อยากจะเชื่อในความรู้สึกของตัวเอง
เธอจะรักเขาได้อย่างไรในเมื่อเธอมีคู่หมั้นอยู่แล้ว!!
 
ในสายตาของปรีชญา...กฤตพงศ์คือผู้ชายที่สมบูรณ์พร้อมทางด้านวัตถุแต่เพียงอย่างเดียว 
เธอจึงเผื่อแผ่ความเห็นใจ...รวมไปถึงความเข้าใจไปให้ โดยหารู้ไม่ว่า...
ท้ายที่สุดแล้วความรู้สึกนั้นจะกลับกลายเป็น "บ่วง" ย้อนกลับมาผูกมัดหัวใจเธอเอง
...กับผู้ชายที่เรียกได้ว่า "คู่หมั้นของเพื่อน"
 
แม้จะรู้ดีว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นไม่อาจจะเรียกได้ว่าความรัก...
และความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นก็เป็นเพียงความรู้สึกชั่ววูบ...
ดุจความฝันที่พร้อมจะสลายตัวในยามเช้า...
แต่ปริญญ์กลับไม่สามารถสลัดความรู้สึกวูบไหวที่เกิดขึ้น
ในยามที่ตระคองกอดร่างนุ่มนิ่มนั้นไว้ในอ้อมแขนทิ้งไปได้
ชายหนุ่มปล่อยตัวเองให้จมเจ่าอยู่กับความคิดอันวกวนเนิ่นนาน...
ไม่ว่าเพลงรักจะมีหัวใจไว้เพื่อใคร...หรือหญิงสาวจะมีสถานภาพเช่นไร...
แต่นับจากนี้ไป...เธอคือผู้หญิงของเขา
และเขาจะทำทุกวิถีทางเพื่อพิสูจน์ความรู้สึกที่เกิดขึ้นนี้...
 
ติดตามเรื่องราวของความรักอันวุ่นวายสับสน
ดุจหัวใจกำลังหลงทางอยู่ในไอหมอกได้ที่นี่ค่ะ...
 
02 febbraio

ความแค้นคือตะกอนของความเศร้า...

 
จำได้ว่าเคยดูหนังอยู่เรื่องหนึ่ง...
มีประโยคหนึ่งที่ยังจำได้จนถึงทุกวันนี้
 
...ความแค้น...คือตะกอนของความเศร้า...
 
ตราบใดที่หัวใจยังเกาะเกี่ยวความเศร้าไว้
ความแค้นก็ยิ่งทบทวี...
 
...จริงไหมนะ?...
 
นอกจากนี้ในหนังยังมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับการปฏิบัติของชนเผ่าหนึ่งในอาฟริกา
 
"...เมื่อคนในครอบครัวเสียชีวิตจะไม่มีการเอ่ยชื่อคนผู้นั้นออกมา
จนกว่าหัวใจจะยอมรับถึงการสูญเสีย...
หากว่าใครคนหนึ่งคนใดในครอบครัวถูกฆ่า...
คนที่เหลือในครอบครัวจะจัดพิธีศพให้แล้วรอจนถึงวันครบรอบการตายในปีถัดมา
ในวันนั้น...ฆาตกรที่ถูกจับจะถูกนำมาทำพิธีด้วย
 
ท่ามกลางสายน้ำอันเชี่ยวกราก...
ร่างของคนผู้นั้นจะถูกหย่อนลงไปโดยถูกมัดมือและเท้าเอาไว้
ครอบครัวของผู้ตายจะต้องเลือก...
ระหว่างการปล่อยให้ฆาตกรจมน้ำตาย...หรือจะลงไปช่วยชีวิต
 
หากปล่อยให้ตาย...ก็ยุติธรรมดีกับทั้งสองฝ่าย
แต่ชีวิตของคนที่เหลือก็จะจมเจ่าอยู่กับความเศร้าตลอดไป...
 
แต่หากลงไปช่วย...
เราก็ต้องยอมรับว่าบางครั้งชีวิตมันก็ไม่ยุติธรรมนัก
แต่หัวใจจะหลุดพ้นจากความเศร้า...แล้วเราก็จะสามารถก้าวเดินต่อไปข้างหน้าได้"
 
พอนึกขึ้นได้ถึงเรื่องนี้ก็ชวนให้สงสัย...
ในสถานการณ์แบบนั้น...ที่คนผู้นั้นกำลังจะตายลงไปต่อหน้า
เราจะทำใจให้เข้าไปช่วยเหลือได้หรือเปล่านะ?
 
ชีวิต...แลกกับ...ชีวิต...ยุติธรรม...
แล้วเราจะรู้สึกผิดจนไปตลอดชีวิตไหม?
แต่หากจะให้ช่วย...แล้วความเจ็บปวดตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมานี่ล่ะ...จะชดใช้ยังไง?
บางครั้งทางเลือกมันก็โหดร้ายเกินไปสำหรับคนเลือกเหมือนกัน...
 
...ถ้าเป็นคุณ...ในสถานการณ์เดียวกันแบบนี้...คุณจะเลือกอะไรนะ?...